เงินบริจาคของคุณจะสนับสนุนค่าอาหารกลางวันและนมให้กับเด็กชายขอบในศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยาได้อิ่มท้อง235คน
กิจกรรมหลักของโครงการเริ่มต้นตั้งแต่การวางแผนเมนูอาหาร การคัดเลือกวัตถุดิบ การจัดเตรียม การปรุงอาหาร การดูแลความสะอาดของโรงอาหาร ไปจนถึงการจัดการเศษอาหารอย่างเป็นระบบ โดยเศษอาหารจะถูกนำไปผลิตเป็นน้ำหมักอินทรีย์ชีวภาพและนำกลับมาใช้ในแปลงผักของศูนย์การเรียน นำไปสู่การสร้างวัฏจักรการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับแนวคิดเรื่องเศรษฐกิจหมุนเวียน และการพึ่งพาตนเองในระดับชุมชน
เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมและพัฒนาทักษะชีวิตอย่างรอบด้าน นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 - 6 จำนวน 40 คน ได้รับมอบหมายหน้าที่ในการประกอบอาหารกลางวันแบบหมุนเวียนในแต่ละวัน ได้แก่
| วัน | ระดับชั้นที่รับผิดชอบ |
| วันจันทร์ | ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 |
| วันอังคาร | ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 |
| วันพุธ | ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 |
| วันพฤหัสบดี | ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 |
| วันศุกร์ | ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 |
กิจกรรมทั้งหมดอยู่ภายใต้การดูแลของครูประจำชั้นและครูผู้ดูแลโภชนาการรวม 6 คน ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยความสะดวกและจัดกระบวนการเรียนรู้
จำนวนผู้เข้าร่วมกิจกรรม
| นักเรียน | คุณครู | รวม |
| 40 คน | 6 คน | 46 คน |
ผลที่เกิดขึ้นจากกระบวนการนี้ ไม่เพียงส่งผลดีต่อสุขภาวะทางร่างกายของนักเรียนเท่านั้น แต่ยังขยายผลไปสู่การพัฒนาทักษะการสื่อสาร การทำงานเป็นทีม การตัดสินใจ การบริหารจัดการทรัพยากร และที่สำคัญที่สุดคือ การสร้างความรู้สึกเป็นเจ้าของต่อพื้นที่การเรียนรู้ของตนเอง
โครงการนี้สะท้อนให้เห็นว่าการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพอาจไม่ได้อยู่ในห้องเรียนที่เต็มไปด้วยหนังสือและบทเรียนมาตรฐานเสมอไป หากแต่สามารถเกิดขึ้นได้จากการปฏิบัติจริงในชีวิตประจำวัน ที่เชื่อมโยงการเรียนรู้กับการใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่าและศักดิ์ศรี
การดำเนินโครงการนี้ไม่ใช่เพียงการจัดอาหารกลางวัน แต่คือการลงทุนใน “ทุนมนุษย์” ที่สร้างรากฐานการเรียนรู้จากภายในของผู้เรียน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของการศึกษาทางเลือกที่ยืดหยุ่นและไม่ตัดสินศักยภาพของเด็กจากความสามารถทางวิชาการเพียงมิติเดียว
นางสาววริศรา ดอกปาน (คุณครูเอิร์น) : คุณครูผู้แลอาหารและโภชนาการ ศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยา
ในกิจกรรมอาหารกลางวันที่ศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยา ครูเอิร์นสังเกตเห็นว่า นักเรียนมีความตั้งใจและมีส่วนร่วมอย่างชัดเจน แม้ว่านักเรียนบางคนจะเพิ่งทำเป็นครั้งแรก แต่ก็กล้าถาม กล้าลอง และกล้าแก้ไขสิ่งที่ทำผิดพลาด นักเรียน ดูตื่นเต้นและภูมิใจมาก เมื่อได้ชิมอาหารที่ตัวเองลงมือทำ สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่านักเรียนสามารถนำความรู้ที่เรียนมาไปใช้จริงได้อย่างมั่นใจ นอกจากนี้ ยังเห็นภาพความน่ารักของการช่วยเหลือกัน ระหว่างรุ่นพี่และรุ่นน้อง ตั้งแต่การล้างผัก เตรียมวัตถุดิบ จนถึงการจัดเสิร์ฟอาหาร สิ่งเหล่านี้สะท้อนว่า นักเรียนกำลังพัฒนาทักษะชีวิตที่สำคัญ เช่น ความรับผิดชอบ การช่วยเหลือกัน และการทำงานเป็นทีม ระหว่างกิจกรรมนักเรียนสามารถสื่อสาร วางแผน และทำงานร่วมกันได้ดี จากการสังเกตทั้งหมดนี้ จึงเห็นได้ชัดว่ากิจกรรมอาหารกลางวัน ไม่ได้สอนแค่การทำอาหาร แต่ยังช่วยให้นักเรียน กล้าแสดงออก รู้จักแบ่งปัน และมั่นใจในตัวเองมากขึ้น จึงสามารถสรุปได้ว่า การเรียนรู้นอกห้องเรียนแบบลงมือทำจริง ช่วยพัฒนาเด็กได้รอบด้าน ทั้งร่างกาย จิตใจ และการอยู่ร่วมกับผู้อื่นอย่างยั่งยืนค่ะ
เด็กหญิงมอนอ่อง ลุงลู (มอนอ่อง) : นักเรียน ศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยา
หนูรู้สึกดีใจมากค่ะ ที่ได้มีโอกาสทำอาหารกลางวันให้น้องๆ ได้ทาน หนูได้ช่วยตั้งแต่ต้นเลยค่ะ ทั้งล้างผักให้สะอาด เตรียมวัตถุดิบ ปรุงอาหารในกระทะ และตักข้าวให้น้องๆ ทานด้วยตัวเอง ทุกขั้นตอนหนูตั้งใจทำอย่างเต็มที่ เพราะอยากให้น้องๆ ได้กินอาหารที่อร่อยและปลอดภัย ถึงแม้จะเหนื่อยบ้าง แต่พอเห็นน้องๆ กินข้าวอิ่มและยิ้มให้กัน หนูก็มีความสุขมากๆ เลยค่ะ หนูรู้สึกว่าการได้ทำอาหารให้น้องกินเหมือนได้ส่งต่อความรักและความห่วงใยเล็กๆ ผ่านจานข้าว กิจกรรมนี้ทำให้หนูได้เรียนรู้ การทำงานเป็นทีม การช่วยเหลือกัน และการแบ่งหน้าที่กันอย่างเหมาะสม พวกเราช่วยกันคิด ช่วยกันทำ จนทุกอย่างสำเร็จไปด้วยกัน หนูได้เรียนรู้ว่า การมีจิตอาสา และการคิดถึงคนอื่น ทำให้เรามีความสุขมากขึ้น หนูรู้สึกภูมิใจมากค่ะ ที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการดูแลน้องๆ ให้เขาได้กินข้าวอิ่มและมีแรงเรียน หนูขอบคุณศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยามากค่ะ ที่ให้โอกาสหนูได้เรียนรู้และลงมือทำจริง และทำให้หนูได้รู้ว่า “การให้” เป็นความสุขที่มีค่ามากจริงๆ ค่ะ
เมือง นันตา (เมือง นันตา) : นักเรียน ศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยา
ผมรู้สึกดีใจมากครับ ที่ได้มีโอกาสมาช่วยทำอาหารกลางวันให้น้องๆ ที่ศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยา เพราะผมไม่อยากให้น้องๆ ต้องหิว เหมือนที่ผมเคยเจอมาก่อน ผมรู้ดีว่าการหิวมันเป็นยังไง มันไม่มีแรงเรียน ไม่มีแรงเล่น และบางทีก็รู้สึกไม่ดีในใจ ตอนที่ผมได้ช่วยล้างผัก หั่นวัตถุดิบ แล้วก็ปรุงอาหาร ผมตั้งใจทำทุกอย่างมากๆ ครับ ผมได้เรียนรู้ว่า การทำอาหารที่ดีต้องใส่ใจทั้งความสะอาดและรสชาติให้พอดี พอถึงตอนที่ผมได้ตักข้าว ตักอาหารให้น้องๆ ผมรู้สึกตื้นตันมาก พอเห็นน้องกินหมดจาน แล้วยิ้มให้ แล้วบอกว่าอร่อยจัง ผมรู้สึกดีใจมากจริงๆ ครับ เหมือนสิ่งที่ผมทำ มันช่วยให้น้องมีความสุข ผมได้เรียนรู้ว่า การช่วยคนอื่น ถึงจะเป็นเรื่องเล็กๆ แต่มันมีความหมายมาก เพราะมันไม่ใช่แค่ทำให้น้องอิ่มท้อง แต่มันทำให้ผมรู้สึกอิ่มใจด้วย เหมือนกับที่ผมเคยได้รับโอกาสจากคุณครู วันนี้ผมก็อยากเป็นคนหนึ่ง ที่ส่งต่อโอกาสดีๆ แบบนั้นให้คนอื่น ขอบคุณศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยามากครับ ที่ทำให้ผมได้เรียนรู้และได้เห็นว่า การแบ่งปัน มันมีคุณค่ามากแค่ไหน ถ้ามีโอกาสผมอยากกลับมาทำอาหารให้น้องๆ กินอีกครับ
การจัดการศึกษาให้กับเด็กชายขอบจึงไม่ใช่เพียงการจัดการเรียนการสอน แต่คือการออกแบบพื้นที่ชีวิต ให้พวกเขาได้มีส่วนร่วมในการเติบโต ด้วยมือของเขาเอง และด้วยการเรียนรู้ที่มีชีวิต